มีประโยคหนึ่งในหนัง IL MARE ที่น่าสนใจมาก ... เขาบอกทำนองว่า ...
ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักนะไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอกแต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก ถ้าวันนี้คนสองคน ต่างหมดรักกันไปคงไม่มีใครต้องเสียใจมากนักแต่กลับเป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจคุณนั่นเองที่ทำให้คุณปล่อยวางลงไม่ได้ ธรรมชาติของรัก มักไม่ให้โทษแก่ใครเพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟูจนลืมนึกถึงความจริงที่ว่ามีวันที่รักมา


ก็อาจมีวันที่รักไปได้ ความรักเป็นสิ่งสวยงามหลายคนจึงอดหลงไหลได้ปลื้มกับมันไม่ได้ ในยามที่มันอยู่เรามักหลอกตัวเองว่า เพราะเรารักเขามากเขาคงเห็นความดีความตั้งใจของเราและรักเราตอบบ้าง ไม่มากก็น้อย และเมื่อเขาตอบรับรักของเราความฟูของหัวใจ มักทำให้เราก้าวล่วงไปถึงการรู้สึกยึดมั่นว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา เป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่งที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งที่เราต้องการนานเท่าที่เราปรารถนา


ความรู้สึกอันนี้แหละ คือจุดเริ่มของความเจ็บปวดทั้งมวลเพราะมันฝืนกฎธรรมชาติไม่ได้บอกว่า ........ รักต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไปเพียงแต่ถ้าเขาจะอยู่ เขาจะไป  จะรักคุณมากขึ้น คงเดิม หรือหดน้อยถอยลงก็จะเป็นเพราะคนสองคน ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว หรือเขาฝ่ายเดียว ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก ... แต่ในความซับซ้อนนั้นมันก็เรียบง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึงเพราะไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรสารพัดสารพัน  ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในกฎเดียวกัน มันจะ เกิดขึ้น ... ตั้งอยู่ ... แปรสภาพ แล้วก็จบลง


รักที่สมหวังอยู่กันจนแก่เฒ่า ก็หนีไม่พ้นกฏข้อนี้เพราะวันหนึ่ง ไม่เราก็เขาก็ต้องตายจากกัน สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า ... วันนี้เขาอยู่หรือจากไป สำคัญที่ว่า ... ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน ขอให้มีความทรงจำที่ดี ... ก็เพียงพอแล้วอย่างน้อย เราก็ยังมีอะไรดีดีให้นึกถึงและยิ้มให้ความทรงจำนั้นได้ถึงวันนี้จะยังร้องไห้ ก็คงไม่กระไร เพราะชีวิตก็เป็นแบบนี้ มีวันที่เลวร้าย มีวันที่สวยงาม มีวันที่ว่างเปล่าสุขก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน สุขเคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป  ทุกข์ก็เป็นเฉกเช่นกันร้องไห้แล้วก็อย่าร้องเปล่า ๆ มองให้เข้าใจสัจธรรมของชีวิตไปด้วย ได้แต่อวยพรให้คุณเข้าใจชีวิตมากขึ้น

เติบโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น แต่อย่าแข็งกร้าว ขอให้อ่อนโยนแต่เข้มแข็งและขอให้วันใหม่ในชีวิตมาถึงในอรุณรุ่งของวันพรุ่งนี้ วันที่เราจะไม่ต้องร้องไห้อีกต่อไป

บทความจาก :  www.mawnamshop.com